Oceaankruiser bivakkeert in keuken Osembolaan
,,Je hebt geen insectenspuit, nô?” Ik zit achter mijn bureau en bestudeer juist met de verrekijker hoe een kamrawenke, hagedisje, op het plafond een tor achternazit. De stem komt van de andere kant van de muur, waar Wiene, de dienst, in de keuken bezig is.
Als je het erom zou doen, dan zou het wel niet lukken planten in een omgekeerde fles te kweken.
In de tuin van de Osembolaan zette ik een lange rij flessen als afscheiding van een soort border. De grond moest opgehoogd, vandaar.
We hadden ze eerst leeggedronken op een ballorig feest, waar iedereen plagerijen uitstortte over deze bakra die vastvast op dr stoel zat waaronder de berg flessen almaar groeide. Maar zo hadden ze wel een motivatie om flink door te drinken. Jon was er toen nog en bracht me diep in de nacht gierend thuis, flessen en fiets klinkkloinkend in de achterbak.
Eindeloos karwei om de etiketten eraf te weken. Gelukkig dat ik het heb gedaan, anders waren de groeisels in de flessen ons misschien ontgaan.