karonjeskringen

Briefje wordt 35 jaar

Ro — Thu, 27 Sep 2007 21:48:51 +0000

Ik had net van Elz een boordenknopendoosje gekregen - zoenoffer zekerlijk - maar had nog niks om erin te doen. Astrid, die naast mij zat tijdens Grieks, had mij op een hoekje van haar schrift een briefje geschreven, vervolgens afgescheurd en onder de bank door toegeschoven.
Wat had ik gezegd of gedaan dat ze mij dit gaf? De leraar had ons al gemaand, anders had Astrid het gezegd en dan was het verloren gegaan.
Toen ik thuiskwam, bleek het briefje mooi te passen op de bodem van het boordenknopendoosje. In de volgende 35 jaar stapelden bijzondere speldjes, knoopjes, manchetknopens en muntjes zich erop. Levenslagen, wat iedereen kan zien aan het vrouwenteken, maar de meeste parafernalia, zoals de skispeldjes van opa, de vierkante stuiver uit Suriname of de zilveren manchetknopen van Kee - bij wijze van verlovingsring, zijn vooral voor mij speciaal.
Altijd als ik het boordenknopendoosje omkeer, stralen de woorden en het zonnetje van Astrid mij tegemoet.

Bedrijfsuitje @#$%&***!!

Ro — Wed, 19 Sep 2007 21:29:55 +0000

Solexen: hoe de hel van het bedrijfsuitje ineens baldadig leuk werd. Natuurfietser loopt in op Formule 1-auteur, die hinderlijk links gaat rijden, waarmee niets ten detrimente van zijn auteurschap is gezegd.

En gelukkig waren er Bossche boekhandels en gedichten in het wild.
‘Een boek: Een bijl voor de bevroren zee in ons’, dichtte Franz Kafka.

Wat er staat:

EEN VROUW DACHT

Een vrouw dacht
wanneer zal ik eens
één minuut niet
aan haar denken?
Nu?
Zij ging zitten
en dacht één minuut
niet aan haar.
Toen stond zij op
en wandelde verder
dacht verder
steeds verder
zonder tussenpozen
aan haar.

Wie ofter zo treffend kan dichten, staat er helaas niet bij.
Maar volgens Google is het Toon Tellegen.

Oratie

Ro — Sat, 15 Sep 2007 10:11:02 +0000

Bekijk alvast de familiefoto of lees een interview met Bas over stenigen en ledematen afhakken in Bijbel en Koran. Binnenkort meer.

Dertig jaar geleden zag je er nog niks van… Of was hij aan het oefenen met dat grote overhemd aan?

Zo kan het ook

Ro — Fri, 07 Sep 2007 21:56:04 +0000

Er was in juni iets leuks op het station van Amersfoort, maar dat is er nu niet meer. Op de overloop boven de sporen bevond zich zomaarzo een grote vijver van blauwwitte mozaïeksteentjes, met rondzwemmende goudvissen. Als je in de buurt kwam, schoten ze weg en als je erop ging staan of overheen lopen - als een echte jezus - hoorde je plonsgeluiden. Natte voeten kreeg niemand. Het was helemaal van licht en geluid gebouwd en vermakelijk genoeg als je even op de trein moest wachten.

Daardoor herinnerde ik me dat ik vorig jaar in Engeland stations heb gefotografeerd om eens aan de Spoorwegen te laten zien hoe het ook kan. Op dit station van Taunton hing bij elke pilaar zo’n mand vol bloemen en bij de stationsrestauratie stonden ook nog bakken met geraniums en lobelia’s in de vensterbank.

Maan over de Jordaan

Ro — Mon, 03 Sep 2007 21:45:14 +0000

Plotseling staan de huizen van de overburen vrolijk in de verf.
Wanne, die nooit mijn uitzicht zag, weet toch waar de maan boven de daken oprijst.

Table d’hôte op het Twentse land

Ro — Fri, 31 Aug 2007 21:53:05 +0000

Wie geluk heeft krijgt een uitnodiging van de geitenkaas-
kunstenaars van hoeve Wolverlei.

Die mag naar de zelfkazende boerderij komen op een zondagmiddag om de wonderdieren in het echt te zien. En het hele mirakel van dit biologische gemengd bedrijf, waar in een reusachtige cirkelkringloop alles ter plekke gebruikt wordt voor het produceren van weer iets lekkers.

Een maaltijd bijvoorbeeld, waarin alles van eigen grond en uit eigen stal verwerkt is. Afgelopen zondag waren vooral de paprika’s rijp.

Onder de genodigden waren meerdere accordeonisten, maar alleen deze heer van onzekere leeftijd had het balginstrument meegetroond.

Het zingen ging door tot diep in de nacht onder een ruim schijnende volle maan, gezeten in gemakkelijke stoelen aan de rand van het weiland. Alsof het niet opkon, was er nog een nachtelijke nazit bij de keukendeur, waarvan deze foto getuigt. Niet zichtbaar en ruikbaar is de aangebrande melkpan.

Wout 85

Ro — Mon, 27 Aug 2007 20:15:14 +0000

Boekverkoper Wout V. - nog steeds niet in ruste - draaft door de rue de l’Odéon, waar de vriendinnen Sylvia Beach en Adrienne Monnier hun tegenover elkaar gelegen befaamde boekhandels dreven.
Althans, voor 12 jaar heen dan, draafde de eveneens roemruchte Amsterdamse antiquaar zo eager. Vorige week was hij in de Oekraïne honing jagen met zijn zoon en werd hij 85 jaar.

Gelukkig op tijd terug voor het feestmaal waaraan de (zelf)genodigden tegen instructies van zijn dochter in al voor achten wilden beginnen. In Frankrijk woonachtig hanteerde zij andere etenstijden dan de rest van de gasten, die onbeheerst en gulzig met hun jatten aan de klaarstaande gerechten zaten te pulken.

Les plats déjà vides? Oui, on a bouffé vachement vite.

‘Geen land, maar water’

Ro — Mon, 20 Aug 2007 19:25:05 +0000

Waar het Reitdiep het Van Starkenborghkanaal kruist, zagen we op een kleine landtong dit boomvormige gedicht, een co-productie van Regina Verhagen en Gerrit Krol. Kunstenares Verhagen ontwierp een twaalf meter hoge boom op wiens takken Krols’ dichtregels balanceren. Het monumentale gedicht ziet weids uit over water, lucht, bomen en velden. Die weidsheid strekt zich uit tot ver buiten de foto.

Nu al het zoveelste gedicht in het wild dat ik deze zomer ontmoet. Ik ben onderhevig aan de prachtige paradox dat je meer ziet naarmate je je blik concentreert op minder. Op zoek naar de dichter van ‘Geen land, maar water’ kwam ik nog meer vindplaatsen aan de weet. Langs de vaarweg tussen Lemmer en Delfzijl staan zeker tien ‘ruimtelijke taalbeelden’, zoals de betreffende provincies en Rijkswaterstaat ze noemen. Nu eens iets fraais van de ambtenarij, die hiervoor de naam Woordenstroom bedacht. Er is dus nog veel nader te verkennen.

Wat er staat:

Geen land, maar water
Geen water, maar land
Land dat op water drijft
Vlak land derhalve
Twee kanalen die elkaar snijden
Liggen in hetzelfde vlak
Land waarin gesneden wordt
Water waarin gesneden wordt
Vaarwater

Er is een mooi krantje over het kunstproject, Woordenstroom, waarin ook een interview met Gerrit Krol .

Draadgedicht

Ro — Wed, 15 Aug 2007 21:56:22 +0000

De gesprekken met de brugwachtster strekken zich uit over lange periodes. Brugwachtster zijn was een ideaal beroep om gedichten te lezen, vertelde ze jaren geleden, terwijl ze zwaaide met een bundel van Antjie Krog. Ze wilde langs de rivier gedichten zetten van ijzerdraad. Mooi plan, vond ik, maar kon het me technisch moeilijk voorstellen.

Maar die winter zag ik in deze fabelachtige tuin in Nieu Bethesda - daar zomer - een draadgedicht staan. Zoals de hele opstelling hier onder het haarscherpe licht van de Karoo voortgekomen uit de fantasie van Helen Martins. Dit moest ik aan de brugwachtster laten zien.

Wat staat hier?

The moving finger
and having moved on
nor all thy piety
I shall lure it back to
nor all thy Icaro

of heeft iemand er beter zicht op?

Toen ik haar een halfjaar later op de dijk bij haar ophaalbrug over de Waver weer ontmoette, schoten me de foto’s weer te binnen en na nog een tijdje mailde ik haar de foto’s. Een poosje wist ik niet of ze ze gekregen had, totdat de brugwachtster van een brug verderop me vertelde dat Mariken bezig was een coupé te vlechten van wilgetenen met flessen ertussen. ‘Dan kunnen mensen hun gedi/achten in een fles stoppen.’

En ja hoor, daar is hij weer. Ongebaad en wel, Kroki.

Kroki kon draibaka

Ro — Mon, 13 Aug 2007 19:46:20 +0000

Wat doe je als je op een boot bent? Flink bellen blazen en als een Sirene langsvarende boten bezweren met een krachtig ‘Pas op, die jij daar!’ De getroffen stuurlui stralen: wat een geluk om zo toegeroepen te worden. Je staat wel een beetje te zwaaien op je benen vanwege het geschommel. Maar je valt niet, daarvoor ben je te geconcentreerd op je blazerij.

Die taart is wel niet zo lekker, maar dan kan hij er nog wel gezellig uitzien. Je zal hem wel versieren. Ook Kroki is van de partij en probeert zich weer op elke foto te posteren als een soort wethouder Hekking. ‘Kwekkerdekwek kwekkerdekwik, de mooiste Kroki dat ben ik.’

Kroki moet gebaad! Hij is in de taart gesprongen.