Zo kan het ook
Er was in juni iets leuks op het station van Amersfoort, maar dat is er nu niet meer. Op de overloop boven de sporen bevond zich zomaarzo een grote vijver van blauwwitte mozaïeksteentjes, met rondzwemmende goudvissen. Als je in de buurt kwam, schoten ze weg en als je erop ging staan of overheen lopen - als een echte jezus - hoorde je plonsgeluiden. Natte voeten kreeg niemand. Het was helemaal van licht en geluid gebouwd en vermakelijk genoeg als je even op de trein moest wachten.
Daardoor herinnerde ik me dat ik vorig jaar in Engeland stations heb gefotografeerd om eens aan de Spoorwegen te laten zien hoe het ook kan. Op dit station van Taunton hing bij elke pilaar zo’n mand vol bloemen en bij de stationsrestauratie stonden ook nog bakken met geraniums en lobelia’s in de vensterbank.